Posted in My writings

“એક અજાણી કબૂલાત”/”An unknown confession”

“એક અજાણી કબૂલાત”

મેં લૂછયા નથી એનાં આંસુ,
એમ ના કહેશો !
એનાં દરેક આંસુને મેં હૃદય પર ઝીલ્યા છે.

હાં, મેં નથી લખ્યાં એને પ્રેમરસમાં તરબોળ સુગંધિત પ્રેમપત્રો, કબૂલ્યું !
શબ્દ જ નહિ હૃદયનાં ધબકાર પણ મેં એને કાને કહ્યા છે.

ના દેખાડ્યા મેં એને કદી કોઈ અજાયબઘર,
અને નથી વિદ્વાન પણ કે કરું જ્ઞાન-વિજ્ઞાનની ચર્ચા,
ના તો આપી શક્યો હું એને કોઈ ભેટ-સોગાદ કે પછી હીરા-માણેક સમ કંઇ અમૂલ્ય,
તેમ છતાં અમે એકમેકમાં ખોવાયેલા રહ્યાં છે.

મેં જોયાં નથી એનાં દર્દો,
એમ તો શીદ કહું !,
જોઈ દુઃખની વાદળી એને માથે ,
મેં ચહેરે સ્મિત ચિતર્યા છે.

કવિયત્રી : હું – “ભાવુક”

Translation:

“An unknown confession”


I have not wiped away her tears, Don’t say that.
I have held every drop of her tears on my heart by providing her my shoulder to cry.

Yes, I have not written her blossoming love letters filled with love and affection, agreed!
Not even my words, but every beat of my heart, I have uttered in her ears.

I have not showed her any amusement parks nor museums,
I’m not even a scholar who can debate on science or philosophy,
I was not able to gift her diamonds, jewels or  anything precious like that,
Though without any of these we were always been lost in each other.

I have not seen her sufferings,
How can I say that by my self,
Beholding her in pain,
I have drawn smile on face.

Poet: me – “Emo”

Advertisements